Her çocuk Özeldir

Gökkuşağının çizdiği rotayı takip edin
Orada kaybolan minik yıldızları bulacaksınız
Dünya bu yıldızların ışığıyla aydınlanıyor
Evren parlıyor. 
(Filmin sonundaki şarkının son sözleri)

Çok uzun zamandır bu filmi izlemek istiyordum. Bir çok kişiden çok güzel yorumlar duymuştum. bugüne kısmetmiş.

Harfleri sayıları algılama problemi yaşayan Ishaan çevresi ve ailesi tarafından tembel geri zekalı muamelesi görür. Çalışmayı öğrenebilmesi için yatılı okula verildikten sonra tanıştığı resim öğretmeni ile değişen hayatı ve başarısını anlatan bir film. Ishaan derslerinde başarısız, yaptığı işlerin çoğunda tutarsız bir çocuktur, yazı yazmayı ve okumayı 3.sınıfta olmasına rağmen öğrenememiştir, kitabı her açtığında kelimeler sanki dans ediyor gibi gelir ona. Bu başarısızlığın sonucunda içine kapanık ve karamsar bir ruh haline bürünür, mutluluğu ve özgürlüğü insanlardan uzaklaşmakta bulur. Annesinin ilgisine karşın babasının katı tutumu Ishaan'ın zihinsel dünyasında gidiş gelişler yaşamasına sebep olur. Tam her şeyden ümidini kesmişken resim öğretmeni Ishaan'ın hayatını tam anlamıyla değiştirir. (kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Taare_Zameen_Par )

Öğretmen olduğum için çok duygulanarak izledim bu filmi. Tabiki ağladım:) Daha önce hiç film analizi yada bir film ile ilgili bir yorum yapmamıştım. Bu yazıda da yapabileceğimi sanmıyorum. 

Film Vikipedia da yazdığı üzere bir dram. Fakat dramın yanında bir çocuğun hikayesi olması, müzikleri, hayal dünyası beni eğlendirdi. Film yaklaşık 2,5 saat olmasına rağmen filmin hiç bir kısmında sıkılmadım. Fakat Ishaan'ı ne zamanlar keşfedecekler diye beklemedim değil. Böyle filmlerde hep bir keşfediş oluyor ve mutlu son ile bitiyor. 

Keşke bizim ülkemizde de, dünyada da bu anlamda özel öğrenciler için keşfediş olsa, onları çok mutlu edebilsek. 

Film boyunca hep yaptığım gibi kendimi sorguladım. Neyi nasıl yaptığımı, neyi daha iyi yapabilirimi... 

Bence her öğretmenin ve ailelerin izlemesi gereken bir film.  Çocuklarımıza ayırdığımız zamanı ne kadar kaliteli kullandığımızı, onları ne kadar dinlediğimizi, koşturmacalar halinde ne kadar ilgilerine ilgi gösterip, destekleyebildiğimizi ve daha bir çok açıdan...

Film Youtube da türkçe altyazılı olarak var. Linten izleyebilirsiniz. Dönüp bakalım çocuklarımıza, sonrada kendimize:))) Keyifli seyirler. 

https://www.youtube.com/watch?v=SGc0shsrrFM

Film ile ilgili başka bir kaynak için http://www.egitimpedia.com/egitim-2/haftanin-filmi-yerdeki-yildizlar okuyabilirsiniz. 

1. Fotoğraf Sergimiz

Bu çalışmamızdan çok bahsettim, çok yazdım, çok paylaştım. Son olarak buradan da yazıp arşivlemek istedim.

Nasıl başladı bu proje derseniz, az biraz kendim fotoğraf çekiyorum. Bir gün Ahmet ile sohbet ederken proje şekillendi. Kendisi de fotoğrafçı olan Ahmet ile nasıl yapalım, ışık, renk, ayar çocuklara nasıl anlatırız derken Ahmet, "hiç bir şey anlatma, çocuklar keşfetsin" dedi. Çok haklıydı.

Hemen velilerime böyle bir proje yapacağımızdan bahsettim. Ve evde çalışan fakat kullanmadıkları bir fotoğraf makinası göndermelerini istedim. Sevgili Burcu Hanım bize hemen ertesi gün bir makina gönderdi.

Fotoğraf makinası gelince çocuklarla o gün planında aldığım gibi fotoğrafları, gazatede, dergi de olan fotoğrafları inceledik. Fotoğraf hakkında konuştuk. Ve sınıfımızda artık her gün bir fotoğrafçı olacağından bahsettik.

O günkü fotoğrafçıya sadece fotoğraf makinasını açmayı ve kapamayı gösterdik ve gün boyunca istediği zamanlarda, istediği fotoğrafı çekebileceği bilgisini verdik. Geri kalan her şeyi ona bıraktık. İstedikleri her şeyi çektiler. Biz yani öğretmen hiç bir şekilde karışmadık, göstermedik, anlatmadık. Herşeyi onların keşfetmesini istedik. Gün sonunda çektikleri fotoğrafları bilgisayara aktarıp, neleri çektiklerine baktık. Akşam da facebook grubumuz üzerinden velilerimiz ile paylaştık.

(Çocuklara fotoğrafçı oldukları gün bu rozetlerden taktık) Çocuklar fotoğrafçı olmak için sabırsızlandılar.

22 öğrencimiz 22 gün boyunca onlarca fotoğraf çekti. Burada çocukların fotoğraflarını düzenli bir şekilde arşivlemek çok işime yaradı.  Fotoğraf çekimleri bittikten sonra çocuklara bu fotoğraflarla bir sergi açmayı ve ailelerine bu fotoğrafları göstermeyi steyip istemediklerini sordum. Tabiki sonuç evetti:))

Çocukları tek tek yanıma çağırarak sergi için bütün fotoğrafları kullanamayacağımızı belirttim. "sergide hangi fotoğraflarına yer almasını istersin?" sorusunu sorarak, 3 fotoğraf seçmelerini istedim. Kendi çektiği fotoğrafların hepsini tek tek gösterdim ve hiç bir müdahalede bulunmadan 3 tanesini seçmelerini sağladm. 

Seçilen fotoğrafları en ekonomik nasıl bastırabilirim, kaça kaç bastırabilirim, ne kadara mal olur diye düşünmeden edemedim. Burada müdürürüz Barış ÜNLÜ desteğini bizden esirgemedi ve bize fotoğraflar için bir bütçe ayarladı:)) Eminönünde kendi çektiğim fotoğrafları da bastırdığım Kristal Fotoya gittim. Bana hem emek olarak hem maddi olarak çok destek verdiler. 20X30 olarak tüm fotoğrafları bastırdım. Yani 22 öğrenciden 66 foto.

Nasıl sergleyecektik, Fotoğrafları büyük bastırdığım için bütçem tükenmişti. neyseki bana her zaman ışık olan Ahmet fotoblok ve siyah karton desteği sağladı. 

Fotoblokları tek tek ölçerek kestim. Üstüne yine siyah kartnları kestim ve yapıştırdım. Burada 2 cümle olarak yazsamda 2 gün sadece bunlarla uğraştım(Okuldan kalan zamanlarımda)  Sonra fotoğraflar ve etiketler yapıştırıldı.  En son sevgili Pamuk, Dostum Elifle her çocuğun 3 fotoğrafını alarak arkalarına sıcak silikon ile kınnap ipi yapıştırıp birleştirdik. 

Davetiyemiz

(fotoblokların geri dönüşümü siyah karton kaplanarak sağlandı)

  (Her çocuğun 3 fotoğrafını böyle birleştirdik) 

  (Her fotoğrafı sahibinin adı ile etiketledim)Son olarak sergi için bahçeyi tercih ettik. İki direk arasına çok gergin bir ip çektik ve 3'lü fotoğraflarımızı o ipe astık. 

Günün başında ben biraz heyecanlıydım. Çocuklar ailelerine kendi çektikleri fotoğrafları nasıl çektiklerini, neden çektiklerini, anlattı. Günün sonunda çocuklarımızda velilerimizde, bende çok mutluyduk.

Destekleri için Projemize ışık olan Ahmet Kater'e, Müdürüm Barış Ünlü'ye, Öğrencilerime, velilerime (Özellikle Burcu, Seza ve Şerife Hanım'a) çok çok teşekkür ederim.

Sergimiz ile ilgili de bir kısa video hazırladım. https://www.youtube.com/edit?video_id=JPkcoM-vztA izleyebilirsiniz.

Çocuk Hakları

23 Nisan yaklaşıyor. Bu bayram onların bayramı. O zaman çocuklar o sıkıcı rontlardan, kameralara çekilmek için oluşturulan etkinliklerden uzak, istedikleri gibi kutlamalı bayramlarını... 

Bugün çocuk haklarından bahsettik, nelere hakları varmış, öğrenelim dedik. Tüm çocukların yemek yemeğe, temiz su içmeye, oyun oynamaya vb. hakkı var dedik. Kitabımızı okuduk (Çocuk Olmaya Hakkım var bizim grubumuz için biraz uzun-4 yaş- bu yüzden kısaltarak, hatta bazı sayfalarını atlamak zorunda kaldım:(( )Sonrasında dünya çocuklarının nasıl, ne şartlarda yaşadığını, hangi haklara nasıl kavuştuklarını kitaptan inceledik (Kitabın görselleri çok güzel, çocukların çok ilgisini çekti, farklı çocukları ve yaşayışlarını detaylı incelediler). 

Çocuklarda diğer kültürler için farkındalık yaratma, eşitlik, kardeşlik duygularının kazanılmasını çok önemsiyorum. Bunun için uzun uzun sohbet ettik. 

Sonrasında boş çocuk figürleri verilerek çocuklardan kendi çocuklarını çizip, boyamalarını istedik. Yaptıkları çocuk figürlerini camlarımıza asarak sınıfımızı süslemeye başladık:))) Süslemelerin devamı yarın ve gelecek günlerde:)

Çocuk Olmaya Hakkım Var Yapı Kredi Yayınları Alain Serres 

Benim Hayatım Kaknüs Yayınevi